Drie Ballerina’s, Eén Droom

Elke ochtend staan ze netjes naast elkaar, drie ballerina’s in zachte tinten. Hun rokjes licht gekreukt van het oefenen, hun armpjes nog in dezelfde sierlijke houding als de avond ervoor. Niemand ziet het, maar zodra het huis stil wordt, begint hun dag pas echt.

De eerste ballerina is altijd de dromer. Ze bedenkt nieuwe dansen en fluistert hoe het podium eruitziet: groot, warm en vol licht. De tweede is de oefenaar. Zij telt de passen, steeds opnieuw, tot elke beweging klopt. De derde lacht het meest. Voor haar is dansen vooral samen zijn, hand in hand, een kleine sprong tegelijk.

Maileg zusjes

Ze oefenen op de rand van een plank, tussen boeken en houten speelgoed. Soms wiebelt het podium een beetje, maar dat geeft niet. Ze weten dat echte voorstellingen ook spannend zijn. Af en toe stoppen ze even, kijken naar elkaar en beginnen opnieuw — zachter, langzamer, precies goed.

Als de zon opkomt, nemen ze weer hun plek in. Stil, alsof er niets is gebeurd. Maar wie goed kijkt, ziet het verschil: een kleine verschuiving, een voetje iets anders, een rokje dat vertelt dat er is gedanst.

Deze drie Maileg ballerina’s wachten niet op applaus. Ze wachten op fantasie. Op een kind dat ze oppakt, een verhaal verzint en de muziek laat beginnen. Want elke dag is er een nieuwe voorstelling — en elke droom begint klein.